SM2018 de recensies.

Folkforum recensent en oud muziekjournalist van het Eindhovens Dagblad Henk Hoogenstraaten bespreekt SM2018.

MOOIE MUZIEKSKES 2018 (39)

Sido Martens – SM 2018 – Eigen Beheer

Op de valreep komt Sido Martens met nóg een album dit jaar. Rijker dan Monomaan uit deze zomer, dat wil zeggen: toen was het voor één keer Sido solo op snaren, kaler. En analoog mono opgenomen, zeg maar vrij rudimentair. Nu is dat weer digitaal stereo en ruimer gearrangeerd met inkleuring door de hem vertrouwde begeleiders: Hubert Heeringa op sax en viool, Jan de Vries op accordeon en Lielian Tan op drums.

Op beide albums onderstreept Martens zijn top-kwaliteiten van singer-songwriter. Hij lijkt de teksten zo uit zijn mouw te schudden. ‘Ik had genoeg liedjes liggen, dus waarom langer gewacht. Ik beschouw dit album ook als een tweeluik samen met Monomaan’, zegt de Fries. Inderdaad, zijn dochter Janne heeft dit cd-boekje, ‘n even fraaie gelijkvormige typografie en kleur (zwart/geel) meegegeven als Monomaan. Over de naam hoefde hij niet lang na te denken: SM 2018.

Martens brengt al lang elk jaar een nieuw album uit. Soms zelfs twee in een jaar! Maar zo snel als nu is ongekend. 3 December vorig jaar verscheen Roof, 15 juli dit jaar Monomaan en 21 november j.l. SM 2018. Drie albums binnen 365 dagen… Tja, tijd wordt wel een dingetje bij Martens. Alsof de dood hem op zijn hielen zit. Da’s niet te hopen. Wordt het niet tijd voor een biografie? Hoewel hij zelf zegt dat er geen grote gemene deler zit in zijn liedjes op SM2018, is in zijn teksten met ‘t klimmen der jaren het begrip tijd ‘n steeds vaker terugkerend thema. Tijd die vervliegt, tijd die voortschrijdt, tijd die snel gaat of juist langzaam, omkomen in de tijd, terugkijken naar de tijd van vroeger. Voorbeelden op dit album:

In het nummer ‘Ik vaar’ gaat het laatste couplet als volgt:
waarheen ik zeil, waarheen ik zeil / ik laat me leiden, ga niets vermijden / en vaar gerust naar elke verre kust / en laat de tijd met rust.

‘Lang leve dood’ eindigt met:
waarom zoveel moeite met de dood / zou je altijd willen blijven leven? / in de hoop op genade / voor al het vals en onrein / beperkt dat dan de schade / oog in oog met magere hein?

Of wat dacht je van dit pareltje getiteld ‘Warme Oren’:

het oude jaar verloren
het nieuwe hapt naar lucht
tijd is slechts de adem
van leven op de vlucht

wie wankelt niet in wanhoop
wie rekent niet op meer
de dagen van verlangen
vol dromen broos en teer

liefste leer het mij
het zalven en verzachten
luisteren met warme oren
naar de tijd dat wij nog lachten

Naast zijn al vaker geprezen poëtische en melodieuze kracht blinkt Martens ook uit in opmerkelijke geluidjes en vaak originele intro’s op zijn snarenspul. Dat kan evengoed op gitaren zijn als op banjo, mandoline of met behulp van e-bow. Ook de begeleiders strooien met pareltjes zoals de vloeiende haast warm fluitende klank van de saxofoon in het nummer Serpent, of de viool bij de gitaar in het welhaast klassieke ‘menuet’ Geborgen. De bijzondere coda van ‘Warme Oren’ mag in dit verband ook genoemd worden met een wervelende viool, of de manier waarop de drumster de banjo-song ‘kam (door je haar)’ nóg vrolijker laat huppelen.

De tweede stem, voorheen vaak van Annemarieke Coenders, kan ik niet meteen thuis brengen. Het toch complete cd-boekje brengt geen uitkomt. Tot Martens mij het desgevraagd uitlegt: “Niet lachen, ik zit niet in transitie van m > v, maar dat zingt de betreffende artiest zelf. Ik kan redelijk hoog zingen (al zeg ik het zelf, ha), dus dat lukt me wel met kopstem”.

Ik heb het idee dat Martens’ kleurenpallet steeds rijker geschakeerd raakt. In Serpent is niet enkel die mooie sax opvallend, maar ook het geluid van een sitargitaar, een gitaar met een speciale brug waardoor-ie als een sitar klinkt. Die ‘sitar’ mengt zich ook in de banjo-drone waarin het nummer uitmondt, samen leggen ze als het ware een glooiing waaroverheen de sax zweeft. De banjo-song Radiostilte even daarvoor eindigde ook al in een bijzondere drone, complex samengesteld uit donkerbruin gestreken contrabas, diep grommende accordeon, en de alsmaar tokkelende banjo. Die twee nummers, Radiostilte en Serpent, vormen het zinderend bezielend hart van dit album.

Overigens is het geluid van de sitar niet helemaal nieuw bij Martens. Na zijn Fungus-tijd – waarin hij vruchteloos poogde het bespelen van een originele sitar onder de knie te krijgen – bracht hij in 1975 zijn eerste solo-album uit: Land & Water, waarop hij dat sitargeluid benaderde op een van Jan Akkerman geleende sitargitaar…

PS: Waar ik bij alle eerdere ‘Mooie Muziekskes 2018’ kon linken naar een youtube-videootje komt deze bespreking daarvoor te vroeg. Ben je benieuwd, je kunt altijd nog luisteren/kijken naar het programma ‘Noardewyn’ van Omrop Fryslan op vrijdag 28 december, waar Martens te gast is. Wel is nu al op de website van Martens het korte nummer Kam (door je haar) te beluisteren:


nieuwe cd eind november 2018

 

Eind november komt er een nieuwe cd. Alweer? Ja, alweer! Sorry. Dat is snel. Ja, ik weet het. Zakelijk geen slimme zet, maar de liedjes zijn er, dus waarom niet.

Helaas komt er voor deze nog titelloze cd geen presentatie, dat lukt me logistiek niet. Bovendien is de presentatie van Monomaan op 15 juli j.l. bijna niet te overtreffen qua sfeer en opkomst.

Wel kun je de cd verpakt in een boekwerkje – opmaak en uitvoering identiek aan Monomaan, ze vormen een setje – nu al bestellen. Je helpt me dan ongelofelijk op weg. Zo kan ik namelijk inschatten hoeveel exemplaren ik bij benadering kan verkopen. De meeste cd’s verkoop je altijd tijdens de presentatie, vandaar.

Vertrouw en steun me, dan beloof ik een mooie schijf met 15 nagelnieuwe liedje waar ik mijn stinkende best op heb gedaan.

Bestellen kan eenvoudig online in mijn winkel hier op deze website.

 


In de Boomgaard, wat was het mooi …

Presentatie Monomaan met minifestival

Zonovergoten presentatie in de schaduwrijke boomgaard van Hiddema State. Samen met Annemarieke Coenders en Jan de Vries werd het een intiem, sfeervol en aangenaam verpozen, compleet met een vegetarische versnapering en iets koels om de dorstige kelen te smeren.  Iedereen grote dank voor het komen.

 

muziek en meer in de boomgaard van Hiddema State (klik op de foto voor vergroting).


Monomaan gerecenseerd

Prachtige invoelende bespreking van Arjan Hut in het Friesch Dagblad. (klik op de afbeelding voor vergroting).

Beknopte maar kundige recensie in HEAVEN 6 2018 (klik op afbeelding voor vergroting)

Rake recensie in de Leeuwarder Courant van Jacob Haagsma. (klik op de afbeelding voor vergroting).

Op Folkforum deze reusachtige recensie van

Walter van Brakel.


ROOF de presentatie

foto: Matthijs Linnemann, klik op de foto voor vergroting.

Ondanks de Sint en de griep, die veel mensen in hun greep hadden, toch een volle Brasserie op Stania State tijdens de presentatie van ROOF. Bijzonder dat zovelen van soms heel ver waren afgereisd. Ben daar ook best trots op. Dank jullie wel! De cd+boek is te koop in mijn webwinkel.